ItaliŽ 2005
 
Zaterdag 16 juli
 
Eindelijk!!! Vakantie.
We vliegen om 14:55 uur naar Rome. Met de trein van Rome Airport naar het Centraal Station. Het hotel ligt redelijk dicht bij het station, maar ik heb zo'n rotkoffer met 2 wieltjes aan de punt, in plaats van in de breedte. Dat is balen want het is warm en we willen opschieten.
Maar hotel Caravaggio is heel relaxed gelegen; tussen centrum en station. Vlakbij de metro, op loopafstand van de Trevi-fonteinen en het Colosseum. Verder vriendelijk personeel en heerlijke airco op de kamer.
Hier houden we het wel uit!

Ons vliegtuig    Hotel Caravaggio   Onze kamer
 

Zondag 17 juli
 
De wekker gaat toch best vroeg: we willen naar het Colosseum.
Daar aangekomen staat er direct een Engels-sprekende dame voor onze neus: of we met de tour mee willen? Er staat een megalange rij van 40 minuten wachten. Minstens. Als we met haar mee gaan, krijgen we een Engels sprekende gids die ons in 5 minuten naar binnen loodst en een rondleiding geeft. We betalen haar € 20 per persoon en later blijkt dat de entree zelf al € 12 zou zijn geweest, dus voor € 8 hebben we de rij omzeild en een schitterend verhaal gehoord over het Colosseum.
 
Jammer dat ik vroeger nooit zo gek was op geschiedenis anders wist ik er misschien meer van. Ik was bijvoorbeeld erg onder de indruk van de hoeveelheid dieren die uit Afrika werden geÔmporteerd om dan in de arena van het Colosseum andere dieren af te slachten. Het vlees werd verdeeld onder het plebs en die waren daardoor weer eventjes blij met hun dictator de keizer.
 

Colosseum Colosseum Colosseum

Verder heb ik me laten vertellen dat het gat in de zijkant van de muur is gekomen door de Romeinen zelf: zij hadden het gebouw niet meer in gebruik en besloten om het marmer van de muren te gebruiken voor andere gebouwen zoals de Sint-Pietersbasiliek. Ook beelden uit het Colosseum staan nu te stralen in de St. Pieter of in de Vaticaanse musea. Verder zit het hele Colosseum onder de gaten. Die gaten zijn ontstaan doordat ze het ijzer waarmee de stenen aan elkaar vastzitten (ze gebruikten toen nog geen cement) eruit te boren, want dat was erg waardevol voor andere bouwsels.

Goed. Schitterend gebouw, dat Colosseum.

Direct hierna kregen we een kaartje voor een soort grote tuin (Forum Romano) met allemaal ruÔnes van de oude Romeinen vanwaaruit we een prachtig uitzicht hadden over de hele stad. Daarna zijn we meteen maar doorgelopen naar andere mooie gebouwen. Onderweg kwamen we nog langs het beroemde beeld van de stichters van Rome: Romulus en Remus die gevoed worden door de leeuw.

Mooi balkon   Forum Romano   De leeuw die Romulus en Remus voedt.

Het Graf van de Onbekende Soldaat is een heel groot gebouw met schitterende beelden en gedragen door immense pilaren. Het is 'pas' ongeveer honderd jaar oud en daarom vinden veel Romeinen het niet passen in de stad.

Graf van de onbekende soldaat

Het Pantheon is een koepelkerk met een bijzondere architectuur. Het is echt net een schilderij. Het plafond is opgebouwd uit allemaal facetten die diepte krijgen door richels. En het licht dat dan door het gat in het midden straalt geeft alles een schilderachtige uitstraling. Prachtig.

Timo heeft inmiddels het boek van Dan Brown 'het Bernini mysterie' al twee keer gelezen en het gaat helemaal over Rome. Hij wilde enkele bezienswaardigheden langsgaan om nieuwe beeldvorming te krijgen na het lezen van het boek. Wij naar de Maria in Agnese kerk. Jammer! Gesloten i.v.m. werkzaamheden. Gelukkig was de Navona, een groot plein met drie fonteinen naast deze kerk wel gewoon te bezichtigen en daar vond een belangrijke gebeurtenis in het boek plaats.  
Aan het eind van de dag liepen we terug naar het hotel via de Trevi fonteinen. Het was daar wel mooi, maar zo ontzettend druk (toeristen zijn er sowieso altijd en): locale bevolking zit daar graag 's avonds de gebeurtenissen van de dag uit te wisselen.
Doodmoe: naar bed.

Het gat in het dak van het Pantheon   Het Pantheon  Trevi fontein
 

Maandag 18 juli
 
We kregen gisteren bij die Colosseumdame een folder van die gidsengroep. Ze doen ook het Vaticaan! Nou dat lijkt ons wel wat, want we hebben de St. Pieter al wel eens gezien twee jaar geleden, maar de Vaticaanse musea en de Sixtijnse kapel hebben we toen 'gemist'. Dus vandaag gaat de wekker alweer hartstikke vroeg.
Gelukkig zien we dat het nuttig was, want de rij voor de ingang is ENORM!!! Wij kunnen in het midden aansluiten. We krijgen allemaal een soort zendertje als een halsketting omgehangen, met daaraan een oordopje. De gids praat in zijn headset en wij kunnen hem (zelfs op grote afstand) verstaan. Hoera voor de wereldtaal Engels. De rij schiet redelijk snel op als de deuren van de musea open gaan. We lopen met de gids mee en horen allemaal fantastische verhalen over Michelangelo en zijn werk, over het Vaticaan, over de pausen en Raphael. Zoveel informatie is niet allemaal te onthouden, dus we zien wel wat er toevallig wordt opgeslagen en we laten ons overrompelen door de schitterende overdaad aan kunst. Hoeveel prachtig schilderwerk is er in de wereld, als deze gebouwen al bijna uit hun voegen barsten van de massa aan kleurrijke verhalen?
Ik ben er stil van.
 
 Superlange rij! Wel een kilometer lang.  Sixtijnse kapel  Mooi plafond
 
Nou ja, daar wel. Hier natuurlijk niet meer.
Na de musea krijgen we de Sixtijnse kapel en de St. Pieter zelf. De rondleiding eindigt in een winkeltje, waar een eenvoudig goudkleurig hangertje van een halve centimeter doorsnee al rond de € 50 kost. Kopen doen we niet, maar de wc's zijn wel heel schoon.
We lopen met zijn tweetjes door, om de Friese Kerk te zoeken, waar we zoveel over hoorden bij de installatie van de nieuwe paus. Niet gevonden. Wel even met de Zwitserse Garde gepraat, maar zij wisten het ook niet. Jammer. Dan maar doorlopen langs de rivier F. Tevere. Over het water zijn prachtige bruggen gebouwd en we lopen de hele stad door naar de Spaanse Trappen. Daar vind ik eigenlijk niet zo heel veel aan, maar goed, ik kan het toch toevoegen aan mijn lijstje met 'gezien'. We hebben er geen foto van. 

Plein voor de basiliek  brug
 
 
Dinsdag 19 juli
 
WARM in Rome. Dus we nemen de metro/tram/trein naar het strand. Het is eigenlijk geen trein (al zeggen de mensen bij het spoor wel 'trains') en het gaat niet ondergronds, dus is het geen metro (al staat er wel een grote 'M' bij de aankomsthal) dus eigenlijk is het een tram. Het kost ťťn euro om naar het strand te gaan. Dat is gek, want met de trein naar het vliegveld (dat ook aan het strand ligt, maar iets noordelijker) kost het € 9.50.
Bij het laatste station Lido di Ostia, staat een bus klaar. Uit angst dat deze ons naar het centrum brengt en niet naar het strand, nemen we hem niet. We gaan wel lopen.
Nou dat hebben we geweten!!! Wat een eind is het lopen. Niet omdat het strand nog zover weg is, maar de eerste kilometers zijn gekocht door strandpaviljoenhouders die niet willen dat je op hun strand komt liggen zonder te betalen voor een ligbed met parasol. En die zijn DUUR.
We hadden onze eigen parasol al gekocht, dus we zijn niet van plan om te betalen voor een stukje strand. Dan maar verder lopen. En eindelijk (na wel 20 minuten in de brandende zon) is daar het publieke strand. Heerlijk. De wind is lekker fris, maar we hebben per ongeluk ons reis-portemonneetje met de pasjes erin meegenomen. Het lijkt Timo niet veilig om dan tegelijk het water in te gaan, dus we zwemmen om de beurt. En gelukkig hebben we die parasol mee, want de zon is genadeloos.
Dat blijkt 's middags als Timo zich niet meer zo lekker voelt. De zon wordt hem te veel. Weer het hele stuk terug gelopen en de tram terug gepakt. Op de hotelkamer blijkt dat zijn rug enorm is verbrand. De huid is vuurrood. Goed insmeren dan maar en vroeg naar bed met de airco aan.
Strand
 
Woensdag 20 juni
 
We nemen al onze spullen en gaan met de trein naar het vliegveld. Hier hebben we een auto gehuurd.
Het is erg onhandig gegaan, het boeken van onze reis. Ik dacht dat het vliegveld dichtbij het centrum van Rome zou zijn, maar dit valt erg tegen. Wat jammer dat ons reisbureau hier niets over gezegd heeft toen ik mijn plannetje aan hen liet zien! We rijden met de auto naar Napels en nemen onderweg nog weer een pauze bij het strand. Hier zoeken we niet naar een publiek stukje strand, maar gaan we lekker luxe op een ligbed liggen. Het water is ruw, de wind is hard, maar dit geeft juist het stukje frisheid dat we nodig hadden. Het is een heerlijke middag.
Strand  Onderweg naar Napels zien we de Vesuvius.  In de auto naar Napels

Tot we vlakbij
Napels zijn. Hier beginnen de problemen. Inwoners van Napels rijden als GEKKEN!!
Ten eerste is toeteren een tweede natuur van die mensen. Het betekent niet alleen: 'Pas op!' maar ook 'Ik kom eraan, ga aan de kant!', 'Ik sta stil, ga eens weg!' 'AAARRRRGH' enzovoort. Je wordt er gek van.
En dan de schade. Er was werkelijk geen enkele auto onbeschadigd (dit is NIET overdreven) zelfs gloednieuwe auto's hebben deuken, krassen, verlichtingkapjes kapot, spiegels eraf... Ik ben bang.
In onze huurovereenkomst staat dat 'net als bij andere verhuurbedrijven'(???) alleen de buitenkant verzekerd is, en dan NIET de: verlichting, bumpers, glas, dak, onderkant en spiegels. Wat blijft er dan in godsnaam over? De motorkap en de deuren. Gelukkig hadden we de mogelijkheid om het eigen risico van de verzekering tegen schade af te kopen voor 10 euro per dag. Maar helaas was het niet mogelijk om het eigen risico van de verzekering tegen diefstal af te kopen omdat we naar het zuiden reisden en niet naar het noorden. Dus. Misselijk van stress word ik ervan. Timo rijdt ons als een ervaren Napelsrijder (!!) naar het hotel. Er is een parkeergarage waar we de auto laten staan tot en met zaterdag en ik wens dat we nooit met een reisbureau in zee waren gegaan.
 
Even een stukje daarover. Onze vorige vakanties heb ik allemaal zelf uitgezocht en geregeld. Vliegreis, auto, overnachtingen, enzovoort. Deze keer heb ik het ook wel een beetje uitgezocht, maar ik ben toch naar een reisbureau gegaan en heb hier de boel voorgelegd. Zij heeft niet ťťn dingetje veranderd of extra nagevraagd en alles klakkeloos geregeld. Ja HALLO, dat had ik zelf ook wel kunnen doen. Ik ging naar hen toe, omdat ik hoopte dat ZIJ dan verder het DENKWERK voor mij zouden doen. Een beetje meedenken. Ik kwam er pas in ItaliŽ achter dat ze dat nooit hebben gedaan.
 
Ik wist niet dat het vliegveld van Rome 30 kilometer buiten het centrum ligt ik wist dus niet dat je een half uur in de trein zit. Ik wist niet dat er WEL hotels zijn bij het vliegveld, alleen niet in HAAR boekje. Ik wist niet dat het treinstation van Napels IN het centrum ligt en dat je dus NOOIT zelf in Napels moet rijden.
Ik wist niet dat het vliegveld van Napels gewoon wel in de stad ligt. Dat we dus veel beter vanuit daar terug hadden kunnen vliegen. Ik wist dat allemaal niet en zij heeft me niet even geholpen. Stom reisbureau. Volgende keer boek ik alles zelf weer.
 
Goed, Napels dus. Om even een zijpaadje te nemen naar de verfwereld: Flexa voert een kleurlijn; Couleur Locale. Daarin zit een geelreeks die Napels wordt genoemd. De kleuren zijn van lichtgeel naar fel kanariegeel. Met deze kleuren in je huis zou je een sfeer creŽren die Napolitaans aan doet. Da's niet waar.
Napels is op sommige plaatsen wel geel, maar heel warm maÔsachtig, een beetje vuilig geel.

Mooi steegje in Napelsgeel      
 
Het hotel ligt aan het stationsplein (nota bene!!) en dit zag er niet veilig uit op woensdagavond nadat het donker was geworden. Veel zwervers en hangjongeren. Veel afval op straat. Echt VEEL. Borstelwagens kennen ze hier niet. Op een bepaald punt ligt er zelfs een hele berg met afval zakken! Wanneer halen ze die troep eigenlijk op...? We hebben even gegeten bij een restaurantje in dezelfde straat en daarna doodmoe naar bed. Vermoeiend man, vakantie... Om 23h worden we gestoord door een geluid van buiten. De vrachtwagens komen de vuilniszakken ophalen! Nogal logisch dat ze het 's nachts doen eigenlijk; overdag is er geen doorkomen aan!
 
 
Donderdag 21 juli
 
Ik wil graag naar Castel Elmo. Een groot kasteel bovenop een berg in Napels zelf. We gaan lopend. Door alle kleine steegjes is dit een schitterende ervaring. Het temperament spat overal vanaf. De steegjes zijn nauwelijks breder dan een auto en toch racen ze hier door de straten. De bochten kunnen amper gemaakt worden, maar goed, bumpers heb je niet voor niks toch? Die vertellen je dat je tegen het muurtje aan zit....
Het is hoog, laag, hoog, kerkje hier, kathedraal daar, scooters, bestelbusjes en alles is hier veel schoner dan bij het station. Hier ligt geen troep op straat.
Er gaat een trap kriskras tussen de huizen omhoog naar het kasteel. Op de terugweg tellen we de treden: het zijn er 415! En dan geen normale traptreden, maar treden die zelf ook al schuin lopen en ongeveer een meter diep zijn. dat had makkelijk nůg een trede kunnen zijn! Het kasteel is groot en imposant. Hier was op het moment dat wij er waren een expositie van de Nederlandse tekenaar Escher! Het was grappig om een documentaire te zien in het Italiaans gesproken, waarbij je soms de stem van een Nederlander hoort met Italiaanse ondertiteling. We zijn beiden gefascineerd door zijn tekenkunst en het was een fijn koel rustpunt, daar in dat kasteel. Het scheelde misschien wel 10 graden met buiten!
Er is een schitterend uitzicht daar op die heuvel. De hoogste in de stad, namelijk 224 meter hoog. Je kunt naar ALLE kanten kijken! Het was prachtig. En de terugweg? Die ging veel sneller dan omhoog...

  Uitzicht  
 
We hebben besloten dat we de vrijdag naar het eiland Capri gaan en zaterdag vroeg naar de Vesuvius, voor we terugrijden naar Rome. Daarom lopen we naar het passagiershavengebied om te kijken hoe de bootreis zal gaan. Daarna via de grote straten weer terug naar het hotel.
 
 
Vrijdag 22 juli
 
Capri! We nemen de tweede boot van die ochtend. Hij gaat om 8:35 uur en de reis duurt 40 minuten. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo ziek geweest ben. Ik ben normaal al behoorlijk snel luchtziek en zeeziek, maar had geen pilletjes bij me. We dachten: ach, dat is zo'n grote boot, dat valt wel mee. Maar binnen had je geen frisse lucht, maar airco. En buiten mocht je maar op een klein plekje staan en daar was iedereen sigaretten aan het roken en daar kan ik ook helemaal niet tegen. Dus ik was compleet over mijn toeren en heb behoorlijk overgegeven. Ik was nog het meest in paniek omdat ik straks weer terug zou moeten.
Bijna aan het eind van de reis kwam iedereen ineens op het dek staan. Ik werd helemaal weggedrukt tussen de rokende Chinezen. Toen ik bij het hekje kwam tot waar de passagiers mochten komen, was er een bemanningslid dat me zag en een spuuggebaar maakte. Ik knikte en mocht onder het touw naar de frisse kant van de boot. Hier werd het minder: met je kop in de wind en met water spattend omhoog. Ik kon de kade al zien en bovendien was ik al leeg, dus ik voelde me al ietsje beter.
 
Direct op de kade voelde ik me weer iets beter, maar ik had geen zin om weer in een boot te gaan naar de toeristische trekpleister van dit eiland: de Grotta Azura. Een schitterende grot met bijzonder blauw water. Timo wilde wel, dus we kochten een kaartje en we spraken af: over anderhalf uur op dezelfde plek.
Uiteindelijk heb ik bij een apotheek pillen gehaald tegen reisziekte en wat over het eiland gewandeld. Toen ik terugliep zag ik Timo al staan. De grot had veel publiek en de wachttijd was twee uur. Daar had hij ook net geen zin in dus de boot had de mensen weer terug gebracht die niet wilden wachten.

We hebben de bus gepakt en zijn naar het dorpje Capri gegaan. Het heeft wat weg van Monaco, zoals je dat ziet op televisie met de Formule 1 enzo. Het is bergachtig, het ligt aan azuurblauw water, de huizen zijn allemaal witgepleisterd en de bomen zijn allemaal tropisch. Het is een schitterend eiland.

   
Toen we genoeg gezien hadden, liepen we terug naar de passagiershaven. De boot was net weg en de volgende zou gaan over 2 uur. Gelukkig hadden we (met het vooruitzicht naar heerlijk helder water) onze zwemspullen meegenomen en we hebben ons goed vermaakt op het keien-strand tot de boot zou gaan.
Ik nam 2 reistabletten (al stond er 1 voorgeschreven) en ging vol goede moed op de boot. Ik bleef uit voorzorg 'aan de kant van de kotsers' en het viel mee. Niemand weet waar dat nu aan lag: minder golven, frisse lucht, of toch die pilletjes?

    
 
Teruglopend naar het hotel kwamen we langs een koffer-winkel. Hier heb ik een koffer gekocht met wieltjes in de breedte, zodat het veel makkelijker rijdt. Ik wilde nog wat winkelen (leuke hemdjes voor 5 euro!) maar dat is niet leuk met Timo, omdat hij er niet van houdt, en ook al doet ie nog zo zijn best om te glimlachen en geduldig te lijken, het werkt niet zo. Dus ik ben in mijn eentje teruggegaan en heb 3 leuke hemdjes gekocht! 's Avonds gezellig samen uit eten. Elke avond is het feest op vakantie!
 
 
Zaterdag 23 juli
 
Oh jee, vandaag naar de Vesuvius en dat betekent: weer met de auto door Napels! En alles staat zo verdomde slecht aangegeven. WAT is nou de snelweg; 'Tangenziale' of 'Autostrada'? Ik weet het ook allemaal niet meer. Met die kaart op mijn schoot en Timo rijdend naast mij, wordt het niet makkelijker. Ik probeer hem wel de goede kant op te sturen maar het lukt niet echt. Een meneer bij een tolpoortje helpt ons (hij kan ook niet anders: een meisje met een roodgevlekt en betraand gezicht en een autokaart in haar handen dat vraagt om hulp...) en uiteindelijk zitten we op de goede snelweg naar de vulkaan. Goede richting, goede afslag, goede kronkelweggetje naar boven. En we zijn bijna de eerste! Het uitzicht van boven is geweldig! De vulkaan zelf is ook gaaf, maar een beetje een tegenvaller omdat het eigenlijk gewoon een rond ravijn is. Het rookt een beetje. En het ruikt gek.
Boven zijn we alleen met de verkopers van souvenirs en 4 andere touristen. Het zijn Nederlanders! Toch toevallig. Na een half uurtje ofzo hebben we het wel weer gezien. We lopen terug en komen MASSA'S mensen tegen. Ook veel Nederlanders. Eenmaal beneden zien we rijen bussen geparkeerd en een rij auto's van bijna een halve kilometer lang. We rijden om kwart voor 11 's ochtends weer weg van de vulkaan en zijn hierdoor net voor de drukte weg.

Vesuvius vanaf de boot naar Capri.     
 
We rijden de lange weg terug naar Rome. Nou ja, Timo rijdt het hele stuk. Ik ben er heel blij om, want die Italianen snappen niet wat de strepen op de weg betekenen. Ze rijden maar wat, over de streep, over de vluchtstrook, waar dan ook. Rechts inhalen, 180 rijden, links rijden met 100, bumperkleven, alles is hier erger en meer dan in Nederland. Motorrijders met korte broek en hemdje... Ik denk dan: 'Doe die helm dan ook maar af, want als je een ongeluk krijgt, ben je toch helemaal naar de Filistijnen zonder motorpak.
  
Goed, we zijn helemaal zonder schade weer bij de verhuurder aangekomen (de parkeergarage was uiteindelijk misschien nog wel de grootste hindernis) en we konden weer met de trein naar het centrum (nogmaals bedankt, reisbureau) en ditmaal het minst goede hotel van onze vakantie. Gelukkig maar voor ťťn nachtje.
 
 
Zondag 24 juli
 
Ik heb er genoeg van. Ik ben de hele vakantie al verkouden geweest, maar deze nacht was echt vreselijk. Mijn neus dicht, dus ademhalen door een keel die kriebelhoest heeft. Bah. Het was warm in de slaapkamer, er was een generator voor ons raam die ontzettend veel lawaai maakte, de douchekop paste niet in het haakje (dan moet je hem de hele tijd vasthouden. bah) we hadden maar ťťn handdoek voor ons tweeŽn... Nee, het was echt genoeg nu.
 
Lekker weer in de trein naar het vliegveld (voor de laatste maal bedankt, reisbureau) en met het vliegtuig terug naar Schiphol. Een goede vlucht waarbij we aan het raam kunnen zitten. De koffers komen redelijk snel, de trein komt redelijk snel, de bus staat klaar op het station in Zwolle.

We zijn thuis.





Vond je dit een leuk verslag? Vergeet dan niet om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Zet er even bij welk verslag je hebt gelezen.

 

 

INDEX

ItaliŽ - warm - zonnig - kunst - Vaticaan - Napels - Rome - strand - cultuur - vakantie - kust - auto - bergen - St. Pieter - smalle steegjes - grote pleinen - Italiaans ijs - lekker eten - Rooms - musea - mooi - uitzicht - spaghetti - Zwitserse Garde - Katholiek - zomer - toeristen - pizza - genieten - bedekte schouders - beelden - plattegrond - kijken - schilderijen - Capri - marmer - heerlijk - rust - advies: kom naar ItaliŽ!!!